سُگهَڙَ جا حوال

جيئن ته لسٽن تي مان مختلف شاعرن جي شاعري موڪليندو آهيان، هفتي ۾ هڪ دفعو سچل سائين جو وارو ايندو آهي، جڏهن سچل جو ڪتاب کڻندو آهيان، ته وري بند نه ڪري سگهندو آهيان. ڇڪي ڇڪي پاڻ ڏانهن وٺي ويندو آهي. ڪٿي مون پڙهيو يا ٻڌو آهي ته ڪي شاعر سڀين جي دلن جو راز [...]

    سچل   هدايت 1 رمزان سي هاديءَ جون، ميان، جيڪي چيائون مونکي سي سَلَڻ ناهن، هوءِ هوءِ، ڌريون آهن دل تي! ڳالهيون ڪري ڳُجههَ جون، ٿا صاحب سمجهائين، ”لا اِلٰه“ کَون اڳنان ٿا هادي هلائِين، سَمجهڻ ”سَمَع بَصَر“ جو ٿا فائِقَ فرمائين. ”خوديون خاص نه ڀانئجو هِي نِت نِت نمازان، ڄاڻو ڀَلي ڳالهڙي هِي سوزو [...]

شيءِ آهيان ڪاڪيون ڪهڙي، جا سمجهي نه ڄاڻان! بعضي ڀايان پُتلي، يا آهيان گُڏيءَ ڏور، يا گوءِ آهيان هٿ يارَ جي، يا وانگيءَ وانگر زور

ٻڍل پڙهندي، سندس سوز ڀريل رديف ۾ وهندي، وڃي واپس سچل تي پهتس. ”ڪوڙا قصا ڪوهه پئا، يار سڃاڻڻ سوا“ پئي سِٽَ ڦري مٿي ۾. الاءِ ته ڪهڙي ڇِڪَ اَٿس، سڄو ئي وجود ٿي کنيو وڃي. وري ساڻن ٻي سٽ جيڪا سدائين مُتُرڪا هڻندي آهي سا آهي ”آقا آهي هيءُ ادا آهي ٻيو نه ڪو“. [...]